Billy Toulouse, de zoon van Ann Ceurvels en haar man heeft autisme en ADHD. Toen hem werd aangeraden om aangepast onderwijs te laten volgen, werd hem dat geweigerd. Hij ondernam uiteindelijk een zelfmoordpoging in het derde leerjaar en belande nadien in de kinder- en jeugdpsychiatie.
“Hij was constant overprikkeld en is uiteindelijk in een psychose beland. Toen heeft hij zelf actie ondernomen. Hij wilde er gewoon uit. We zagen ons kind thuis letterlijk voor onze ogen verdwijnen. Hij was veranderd in een zombie, maar toch bleven de pedagogen zeggen: ‘Het is allemaal oké, we hebben hier oplossingen”, blikt Ann terug in Dag Allemaal.
Wie denkt aan psychose, denkt aan mensen die stemmen kunnen horen en dingen zien die er niet zijn. En dat was inderdaad het geval bij Billy-Toulouse.
“Maar als je kind zegt: ‘Ernie zit in het toilet’, dan denk je: ‘Ah ja, we hebben een popje van Ernie dat kan praten. Hij zal daar bang van zijn.’ Een kind legt dat allemaal niet zo goed uit. Hoewel, achteraf besefte ik dat hij eigenlijk heel véél had gezegd. Ik merk dat ook in mijn praktijk: kinderen zeggen álles, maar ouders luisteren niet.”
